lunes, 9 de agosto de 2010

Kontakizun luzea

Arratsaldeko hirurak ziren eta neska gaztea bere ohean etzanda zegoen. Sabaira zuzendua zuen bere begirada galdua eta bere pentsamenduetan murgildurik zegoen. Bere adats iluna ezkerreko besapean galtzen zen. Bularretako zuria zeraman, tiranterik ez duten horietakoa, eta bere azal beltzaranarekin kontraste handia egiten zuen. Kulerorik zeraman misterioa litzateke ikusle ororentzat, izarek estaltzen baitzuten zilborreraino. Bakarrik zegoen, ordea, Elaia. 17 urte inguruko neskatxa ederra aurreko egunetan gertatutakoak oroitzen zebilen.
Gurasoak oporretan joanak ziren eta etxean bakarrik utzi zuten. Amonaren etxera joaten zen bazkaltzera, besterik ez. Oso pozik zegoen, etxean bakarrik egotea asko gustatzen zitzaiolako. Erosketak egitera “familian” joaten zirenean, bera beti etxean geratzen saiatzen zen, ordubetez bederen bakarrik egoteko.
Gurasoak agurtu eta eskilaretan gora igo zen lasterka. Etxera sartu bezain laster arropa erantzi eta bularretako eta kulerotan geratu zen. Horixe zen bere egoera ideala, ez biluzik ez jantzita. Komunera joan zen eta ilea lisatzen hasi zen, ostirala zen, eta lagunekin herri bateko jaietara zihoan. Ispilura begiratu eta kantuan hasi zen, abeslaria balitz bezala, ileko plantxak mikrofonoa bailiran hartuta. Pozik zegoen.
Gau hartako arropa kontu handiz aukeratu zuen. Tanga zuri-beltza aukeratu zuen lehenengo, bularretako beltza ondoren, eta janzten joan zen. Mota belzdun galtzerdiak jantzi zituen kontu handiz eta ondoren leihora joan zen besoa ateratzera. Epela zen giroa. Bere gona bakero motz kuttunaren bila abiatu zen balkoira, han zegoen oraindik eskegita. Jantzi eta kamiseta berde bat atera zuen armairutik. Ondoren larruzko sandaliak atera zituen eta galtzerdiak beharrezkoak ez zirela ohartu zen. Bere poltsa hartu eta bertan jaka beltz bat sartu zuen, ez zuen uste beharrezko izango zenik, ordea. Gero kartera eta sakeleko telefonoa sartu zituen, giltzak hartu eta erdi lasterka joan zen, denboraz justu zihoalako.
Gaua beste hainbat bezalakoa izan zen. Dantzan ibili ziren txosnetako kontzertuetan, gero tabernetan, gero txosnak itxi zituzten, uda guztian zehar ikusi ez zituen institutuko lagun askorekin egon zen… Argitzen hasi zenean etxera bueltatzeko garaia bazela iruditu zitzaien eta autobusaren zain zeudela auto bat gelditu zen euren parean. Bi mutil zeuden bertan, bata Elaiaren etxeko atearekin parez pare bizi zen, eta gidatzen zihoana Elaiaren lagun baten lehengusua zen.
- Eramango zaituztet, ala?
- Aupa Ion!! Eskerrik asko.
Lau neskak autora igo ziren. Aneren lehengusuak gosaltzera gonbidatu nahi zituen eta euren herrira iristean, taberna batera sartu eta bertan gosaldu zuten. Gero Ioni eskerrak eman eta elkar agurtu zuten eta Elaia Enekorekin joan zen etxeruntz.
Enekok 25 urte zituen gutxi gorabehera. Ilea motz eraman ohi zuen eta patillak. Nahiko argia zuen ilea. Mutil erakargarria iruditzen zitzaien Elaiaren koadrilako neskei, baina berak ez zuen inoiz interes handiegirik izan Enekorengatik.
- Ta, nola ba hain berandu? Gurasoek ez dizute ordurik jarri?
- Oporretan joan dira eta bakarrik nago etxean- esan zion Elaiak irribarre txiki batez bihurri antzean.
- Ai, ezin zaizue bakarrik utzi!
- Ah, ta zuri bai, ala?
Nahiko urruti bizi ziren eta hitz eta pitz joan ziren bidaia guztian zehar. Portalera heldu eta biek atera zituzten giltzak, baina Enekok zabaldu zuen atea. Elaia eskilaretan gora abiatu zen eta Eneko igogailurantz zihoan arren, neskaren atzetik abiatu zen.
- Beti igotzen zara oinez? Laugarren pisuan bizi gara…
- Ba normalean bai, igogailua ez zait asko gustatzen.
Laugarren pisura iritsi ziren, bata arnasestuka eta bestea ondo. Elkar agurtu eta Elaiak etxeko atea zabaldu zuen, baina orduan Enekoren eskuak tira egin zion besaburutik Elaia biraraziz. Elaiari ez zion harritzeko betarik ere eman, oso azkar izan baitzen eta gainera oraindik mozkorra ez zitzaiolako guztiz pasatu. Muxu eman zion eta Elaiaren etxera sartu eta atea itxi zuten. Neskak hitzik esan gabe bere gurasoen logelara eraman zuen eta atea ixtean Enekok hormaren kontra estutu eta zakila bere ipurdian igurzten hasi zen. “Igartzen da egunero laugarren pisuraino oinez igotzen dela” pentsatu zuen Enekok.
Elaia bero-bero zegoen, ez zuen aurreko udatik txortan egin eta bazituen gogoak. Bira eman eta eskutik hartuta eraman zuern mutila oheraino. Bertan eserarazi zuen eta arropa erantzi, tanga eta bularretakoan gelditzeraino. Enekoren gainean jarri zen belauniko eta etengabe muxu ematen zuten bitartean esku batekin titia ukitzen zion eta bestearen klitorixa aurkitzen saiatzen zen tangaren gainetik. Neskak kamiseta kendu zion eta bere bular indartsu eta iletsuarekin egin zuen topo. Eskua praketan sartzen saiatu zen, baina alferrik, Enekoren praka bakeroak estuegiak ziren atzamar bakarra sartzeko ere eta gainetik kendu zen une batez Eneko arropa erantz zezan.
Elaiak aspalditik ez zuen zakil batekin jolasten, eta gutxitan izan zuen aukera. Eskuarekin hartu eta gora eta behera hasi zitzaion kanpaia jotzen, baina Enekok eskua hartu eta erritmoa eta indarra markatu zizkion. Hasperenka hasi zen baina ez zuen horrela amaitu nahi eta Elaiari esertzeko eskatu zion. Bularretakoa erantzi eta titiak laztandu zizkion denbora batez. Gogorrak ziren, eta nahiko oparoak. Gero astiro-astiro jaitsi zuen esku bat eta tanga jaitsi zion. Oso heze zegoen eta klitorixa laztantzen hasi zitzaion. Elaiak ezin zitzakeen eskumako hankaren dardarak saihestu eta Enekori zakila sartzeko eskatu zion. Kondoi bat bilatu zuen karteran eta jantzi eta ohera begiratu zuen. Ederra zen benetan han zegoena. Elaia begiak erdi itxita zegoen, hankak zabalik berari begira, ia sartzeko erreguka. Ohean etzan zen eta neska gainean jarri zitzaion, zakila astiro-astiro sarraraziz. Mugitzen hasi zen. Bere titiek gora eta behera egiten zuten jauzi eta Enekok eskuekin eutsi zizkion. Korritzera zihoan, eta pixka bat gelditu eta bira emateko eskatu zion neskari. Elaia ohean etzan zen hankazabalik eta zakilarekin klitorian jolasean hasi zitzaion Eneko eta gero alu osoan zehar pasatu zuen ipurdiraino, eta azkenean aluan sartu zion. Gogor hasi zen sartzen eta Elaia oihuka ari zen jada. Enekok hatz bat sartu zion ipurditik eta neskak gozamen aurpegia jarri zuen. Enekok korritzera zihoan eta indar handiz sartu zuen zakila, ia potroak sartzeraino, eta min pixka bat eman zion. Horrela gelditu ziren pare bat minutu eta gero Eneko ondoan etzan zen. Gero neska lokartu eta Eneko jantzi eta bere etxera joan zen.
Arratsaldean esnatu ziren biak. Lehenengo Eneko esnatu zen eta bere logelako balkoira irten zen ea Elaiaren leihoa zabalik zegoen ikustera. Pertsianak ere jaitsita zeuzkan, beraz ziurrenik oraindik ere lo egongo zen. Eguraldi ederra egiten zuen eta bertan eseri eta aldizkari bat irakurtzen hasi zen.
Elaia esnatu zenean goizean gertatutakoa gogoratzen joan zen eta irribarre egin zuen gustura. Biluzik joan zen sukaldera eta esnea eta zerealak jan zituen eta gero dutxatu egin zen. “Oraindik larunbata da!” pentsatu zuen. Amonari hondartzara joango zela esan zion, eta beretzeko bazkaria ez prestatzeko, beraz arazorik ez. Pertsiana igo eta egun ederra zegoela ikusi zuen. Janzteko zerbait hartzera joan zen arropa eskegita zegoen tokira eta susto galanta hartu zuen Enekok agurtzean.
- Egunon!
- Ai! Egunon!
- Zer, zelan?
- Ondo, zu?
- Ni be.
Irribarre egin zuten biek eta Elaia janztera joan zen. Galtzerdiak janzten ari zela, (beraz, prakak eta kamiseta geratzen zitzaizkion janzteko oraindik) tinbreak jo zuen eta toalla hartu eta zabaltzera joan zen. Eneko zen. Etxera sartzen utzi zion eta atea itxi bezain laster muxu eman eta egongelara joan ziren. Arropa erantsi zuten biek azkar eta Eneko sofan eseri zen. Elaia makuertu eta zakila ahoan sartu zuen. Oso ondo egiten zuen Enekoren harridurarako. Lehenengo burua jaten hasi zen astiro eta gero osorik irentsi zuen, xuabe. Esku bat Enekoren bernan zeukan, eta bestea barrabiletan. Gero eta azkarrago egiten hasi zen eta Eneko oso bero zegoen.
- Korritzera noa!
Elaiak ez zuen burua altxatu ere egin baimena emateko, eta jaten jarraitu zuen. Gero oraindik esnea ahoan zuela, altxatu eta muxu eman zuten. Gero Elaia Enekori bizkarra emanez eseri zen sofan eta klitorixarekin hasi zen mutila jolasean. Elaia busti-bustita zegoen.
- Sartuko didazu?
- Bai, badaukazu kondoirik?
- Ez.
- Beno, lasai egon.
Zakila sartu zion astiro-astiro. Neskak ez zuen inoiz kondoi barik egin eta gustura zegoen arren, beldurra ematen zion, eta ateratzeko eskatu zion. Orduan Enekok zakila atera eta alua zehar mugitzen zuen. Klitorixetik ipurdira eta alderantziz eta atzetik sartzea otu zitzaion.
- Gustatzen zaizu atzetik?
- Ez dakit, ez dut inoiz egin.
- Saiatuko gara?
- Bale.
Zutik jarri ziren eta Neska berari bizkarra emanez hormaren kontra jarri zen. Enekok zakila ongi busti zuen Elaiaren hankartean eta astiro sartzen saiatu zen. Ez zeuden modu egokian eta aldaketatik heldu eta era egokian jarri zuen. Orduan astiro sartzen joan zen. Hasieran min pixka bat eman zion, sartzeko unean, baina gero geldik uzi zuen une batez eta mina plazer bihurtu zen. Eneko astiro mugitzen hasi zen.
- Ondo?
- Bai, segi.
Horrela jarraitu zuten pixka batez, baina gero alfonbraren gainera joan eta neska lau hankatan jarri zen eta era horretan ibili ziren. Zakila ipurditik sartzen zion bitartean, kllitorixa laztantzen zion eta nozbehinka atzamarren bat alura joaten zen. Eneko lehertzear zegoen eta pentsatu gabe isuri zuen Elaiaren ipurdian. Alfonbran etzanda geratu ziren biak goxo-goxo elkarri helduta, eta berriro loak hartu zituen. Esnatu zirenerako zortziak ziren eta bakoitza bere aldetik ibili zen gau hartan.
Hurrengo arratsaldean Elaia izan zen balkoian zain egon zena. Nahiko goiz igo zuen Enekok pertsiana eta burua atera zuen. Aurpegi eskasa zuen. Begia klixkatu eta bost minutu eskatu zizkion eta dutxatu eta gero tinbrea jo zion. Sartu eta sukaldean egon ziren batera askaltzen eta berriketan.
Afaltzeko ordua iritsi zitzaien eta afaltzera gonbidatu zuen. Arraultza frijituak eta patatak. Gero telebistan ematen zuten film bat ikusten hasi ziren, baina ohean amaitu zuten berriz ere, oraingoan Elaiarenean.
Astelehena eta asteartea igaro ziren. Jada betidanik elkar ezagutuko balute bezala zen. Asteazkenean hondartzara joan ziren elkarrekin. Urrutira, hori bai, ezkutuan zebiltzan, euren arteko adin tartea oso handia baitzen.
Enekok askotan pentsatzen zuen txarto egiten ari ote zen, neska adin txikikoa izanda. Baina barrutik besterik ezin zitekeen ulertu harremana. Maite zuela argi zeukan.
Ostegunean ezin izan zuten elkarrekin egon eta gaua batera pasatzea pentsatu zuten, hurrengo egunean Elaiaren gurasoak bueltatzekoak zirelako, eta zailago izango zutelako aurrerantzean.
Berriketan jardun zuten denbora luzez. Euren harremanarekin aurrera jarraitzea pentsatu zuten, baina ahal zutenera arte sekretuan mantentzea, urtebetez edo. Gero planak egiten ibili ziren, eta gero sukaldean bertan larrua jo zuten.
Enekok Elaia mahai gainera igo zuen eta tanga alde batera egin eta zakila sartu zion. Gero atera eta tanga eransten saiatu zen hortzekin. Baina azkenean eskuekin kendu behar izan zion. Elaia mahai gainean zegoen, Enekori begira, hankek honen gorputza inguratzen zutelarik, eta Eneko zutik, jo ta ke, zakila sartu eta ateraz. Elaia berehala iritsi zen, eta pixka bat gelditu eta gero lau hanketan jarri zen mahai gainean. Mahaia apurtuko zela zirudien. Enekoren barrabilek neskaren gorputzarekin egiten zuten talka eta izerdi patsetan zegoen. Isurtzera zihoan, baina neskaren ahoan izatea nahi zuen. Zakila atera, kondoia kendu eta astintzen jarraitu zuen. Elaiak buelta eman zuen eta ahoa zabaldu eta mihia atera zuen. Esne parrasta ederra bota zion, eta mahaia eta guztia zipristindu zuen. Elaiak kumuneko papera hartu eta denna garbitzen zuen bitartean, Enekok porro bat egin zuen, eta leihora atera zen erretzera. Baina aurpegia aldatu zitzaion zer zegoen ikustean. Bera atxilotzera zetozen. Goizaldeko 4ak edo ziren baina kaleko farolek ikusten uzten zioten.
Larri larri jarri zen. Portalean entzun zitzakeen baina okerreko atea aukeratu zuten, inork ez zuen imaginatuko ondoko pisuan zegoenik. Laugarren pisutik nola aterako zen ordea? Elaiaren telefonoa hartu eta deika hasi zen. Urduri zebilen toki batetik bestera, zaratarik egon gabe ordea. Bere etxea miatzen ari zirela bazekien.
Pare bat ordu beranduago Elaiari muxu luze bat eman eta alde egin zuen.

3 comentarios:

  1. luzea baina gustura irakurri dut. segi horrela, neska!

    ResponderEliminar
  2. bua! zergatik atxilotu nahi zuten eneko? zer zen berak egindakoa???
    kuriositatez hilik naukazu neska!

    ResponderEliminar
  3. ba betikoa gure herri honetan...
    Eskerrik asko, benetan meritua daukazue osorik irakurrita!!

    ResponderEliminar

Iruzkin bat utziko bazenu, eskertuko nizuke. Eskerrik asko!!